Een executeur testamentair heeft meestal geen volmacht van de erfgenamen nodig om zijn taak uit te voeren. Zijn bevoegdheden volgen uit het testament en de wet. Wel kan de executeur een volmacht geven aan iemand die namens hem bepaalde zaken regelt, zoals een notaris.
Een executeur is iemand die in een testament is aangewezen om taken rond de nalatenschap uit te voeren. Welke handelingen hij zelf mag doen en waarvoor hulp nodig is, hangt af van het testament en de situatie.
Heeft een executeur testamentair een volmacht nodig?
Voor handelingen die binnen zijn taak vallen, vertegenwoordigt de executeur de erfgenamen. Hij hoeft daarvoor niet eerst van iedere erfgenaam een volmacht te krijgen. Denk aan contact met schuldeisers of het betalen van schulden uit de nalatenschap, voor zover dat tot zijn taak behoort.
De executeur kan niet automatisch alles doen wat de erfgenamen samen mogen. Een gewone executeur mag de erfenis bijvoorbeeld niet zelfstandig verdelen. Staat een gewenste handeling niet onder zijn bevoegdheden, dan kan de medewerking van de erfgenamen nodig zijn. Een volmacht van de erfgenamen kan daarvoor soms een oplossing zijn.
Laat bij een ingrijpende handeling, zoals de verkoop of verdeling van een woning, de notaris beoordelen wie moet tekenen. Of een executeur daartoe bevoegd is, hangt onder meer af van het testament en het doel van de handeling.
Verschil tussen een volmacht en een verklaring van executele
Een volmacht geeft iemand de bevoegdheid om namens een ander te handelen. Een verklaring van executele is iets anders: daarin legt een notaris vast wie als executeur bevoegd is en wat die bevoegdheid inhoudt.
Een bank kan om zo’n verklaring vragen voordat de executeur toegang krijgt tot gegevens of een rekening van de overledene kan beheren. De verklaring vervangt geen volmacht voor handelingen die buiten de bevoegdheid van de executeur vallen.
De executeur geeft zelf een volmacht
Een executeur kan een ander inschakelen om werk uit handen te nemen. Geeft hij bijvoorbeeld een notaris volmacht, dan kan die namens hem de afgesproken handelingen uitvoeren. De executeur kan daarbij niet méér bevoegdheid overdragen dan hij zelf heeft.
De gevolmachtigde wordt door die volmacht niet zelf executeur. De executeur blijft verantwoordelijk voor zijn taak en moet daarom weten wat de ander namens hem doet.
Zet de afspraken duidelijk op papier. Beschrijf in ieder geval:
- wie de volmacht geeft en wie de gevolmachtigde is;
- voor welke nalatenschap de volmacht geldt;
- welke handelingen de gevolmachtigde mag uitvoeren;
- of er grenzen of voorwaarden gelden, bijvoorbeeld voor betalingen;
- wanneer de volmacht eindigt en welke kosten zijn afgesproken.
Een beperkte volmacht kan voldoende zijn als de notaris alleen een specifieke handeling verzorgt. Zo blijft duidelijk wat de executeur zelf doet en wat hij uit handen geeft.
Als de erfgenamen iemand een volmacht geven
Is er geen bevoegde executeur, dan kunnen erfgenamen samen iemand aanwijzen om namens hen zaken te regelen. Dat kan een erfgenaam zijn, maar ook een notaris. Deze persoon is dan gevolmachtigde en geen executeur: zijn bevoegdheden komen uit de volmacht van de erfgenamen, niet uit een benoeming in het testament.
Een volmacht die de overledene bij leven gaf, eindigt meestal bij overlijden. Die maakt de gevolmachtigde dus niet vanzelf executeur. Voor de afhandeling na overlijden zijn het testament en de bevoegdheden van de betrokkenen bepalend.
