De vergoeding van een executeur testamentair is wettelijk 1% van het nettovermogen van de overledene op de sterfdag, als het testament geen andere beloning bepaalt. De executeur ontvangt dit bedrag eenmalig uit de nalatenschap. In het testament kan ook een vast bedrag, een uurtarief of geen loon zijn afgesproken.
Hoe wordt de vergoeding van de executeur testamentair berekend?
Voor de wettelijke vergoeding tel je de bezittingen van de overledene op en trek je de schulden op de sterfdag daarvan af. Het gaat om de waarde op die dag, niet om de waarde wanneer de erfenis wordt verdeeld.
Een voorbeeld: bij een nettovermogen van € 300.000 is de wettelijke vergoeding 1%, oftewel € 3.000. Dit bedrag verandert niet als de executeur meer of minder uren werkt dan verwacht. Daardoor kan de beloning bij weinig werk hoog uitvallen en bij een ingewikkelde nalatenschap juist laag.
Zijn er meerdere executeurs, dan delen zij de wettelijke vergoeding samen. In principe krijgt ieder een gelijk deel, tenzij het testament iets anders bepaalt of de executeurs een andere verdeling afspreken.
Een andere beloning in het testament
De wettelijke 1% geldt alleen als het testament geen andere regeling voor het loon bevat. Wie een testament maakt, kan bijvoorbeeld kiezen voor:
- Een ander percentage: de vergoeding hangt dan nog steeds af van de waarde van de nalatenschap.
- Een vast bedrag: vooraf staat vast hoeveel loon de executeur krijgt.
- Een uurtarief: het loon hangt af van de gewerkte tijd. Een urenoverzicht maakt de rekening inzichtelijk.
- Geen loon: de executeur krijgt dan geen beloning voor het werk.
Een executeur mag ook zelf afzien van de vergoeding of minder vragen. Dat kan bijvoorbeeld passen als een familielid de taak op zich neemt.
Wat kost een notaris als executeur?
Een notaris of andere professionele executeur werkt vaak met een uurtarief. De totale kosten hangen dan af van het tarief en de tijd die nodig is. Een eenvoudige nalatenschap vraagt meestal minder werk dan een nalatenschap met veel bezittingen of schulden.
Vraag bij het bespreken van de benoeming naar het uurtarief, een inschatting van de uren en of bedragen inclusief btw zijn. Bij een uurtarief geeft een specificatie van de gewerkte uren later inzicht in de uiteindelijke rekening.
Wie betaalt het loon en de gemaakte kosten?
Het executeursloon wordt betaald uit de nalatenschap. Daardoor blijft er minder over om onder de erfgenamen te verdelen. Het loon is een schuld van de nalatenschap en staat los van eventuele uitgaven die de executeur voor het werk maakt.
Denk bij die uitgaven aan de kosten voor een verklaring van executele, een taxatie of portokosten. Ook als in het testament staat dat de executeur geen loon krijgt, kunnen noodzakelijke gemaakte kosten worden vergoed. Bewaar bonnetjes en noteer waarvoor de kosten zijn gemaakt.
Is er onvoldoende geld in de nalatenschap, dan is betaling niet vanzelfsprekend. Laat in zo’n situatie beoordelen welke schulden kunnen worden betaald en in welke volgorde.
Belasting over de vergoeding
Voor de erfbelasting mogen erfgenamen het executeursloon niet van de waarde van hun erfenis aftrekken. Voor de executeur zelf hangt de inkomstenbelasting af van de situatie.
Een professionele executeur betaalt in beginsel inkomstenbelasting over de beloning. Is de executeur ook erfgenaam of legataris en doet die het werk niet beroepsmatig, dan wordt de beloning volgens het fiscale beleid niet met inkomstenbelasting belast. Bij een professionele rekening kan ook btw worden berekend.
Kan de vergoeding achteraf worden aangepast?
Bij onvoorziene omstandigheden kan de kantonrechter het executeursloon anders vaststellen. Zowel de executeur als een erfgenaam kan daarom vragen. Dat kan bijvoorbeeld spelen als de werkzaamheden veel zwaarder blijken dan voorzien. Ook een wettelijke beloning die niet in verhouding staat tot het werk kan aanleiding zijn om de rechter om een beoordeling te vragen.
De afspraak over de vergoeding staat in het testament. Wie een executeur wil benoemen, kan de notaris daarin laten vastleggen welke beloning past en of gemaakte kosten apart worden vergoed.
